سفارش تبلیغ
صبا
پاسخگوی احکام
Slide 1 Slide 2 Slide 3 Slide 4

اگر در حین وضو گرفتن دست به محلی که خیس است برخورد کند از آنجایی که با آب غیر وضو قاطی میشود وضو باطل میشود؟

ایت الله خامنه ای: اگر هنگام شستن دست و صورت باشد اشکالى ندارد ولى اگر بعد از شستن دست چپ باشد و بخواهد با همان دست مسح سر یا پا را انجام دهد اشکال دارد.

آیت الله فاضل لنکرانی : اگر دست قبل از مسح به جای خیس بخورد و رطوبتی غیر از اب وضو به دست برسد مسح با آن باطل است و اگر با قسمت دیگری کف دست که آب غیر وضو به ان نرسیده مسح بکشد صحیح است.

آیت الله مکارم شیرازی: در فرض سوال آن را نیز از آب وضو حساب می کند.

آیت الله وحید خراسانی: مسح سر و پا باید با آب وضو که در کف دست است انجام شود و اگر آب کف دست با آب دیگری ممزوج و قاطی شود مسح با آن صحیح نیست.

http://talabehpasokhgoo.parsiblog.com/






      

بنده بعد از نماز متوجه شدم که یک مانعی در اعضای وضو وجود دارد و 70% احتمال میدهم قبل از وضو وجود داشته است.حکم چیست؟

آیت الله خامنه ای : اگر بعد از وضو چیزى که مانع از رسیدن آب است در اعضاى وضو ببینید و ندانید موقع وضو بوده یا بعد پیدا شده وضوى شما صحیح است. ولى اگر در وقت وضو ملتفت و متوجه آن مانع نبوده‌اید احتیاط واجب آن است که دوباره وضو بگیرید و اگر ملتفت بوده‌اید نماز صحیح است.

آیت الله سیستانی : اگر احتمال دهید که بعد از وضو عارض شده باشد وضو صحیح است

آیت الله فاضل لنکرانی: اگر صد در صد یقین ندارید که مانع در وقت وضو بوده و احتمال بدهید که مانع بعد از وضو پیدا شده باشد وضو و نماز شما صحیح است.

آیت الله وحید خراسانی :‌- اگر در بعضى از اعضاى وضو مانعى باشد که گاهى آب به خودى خود زیر آن مى رسد و گاهى نمى رسد و انسان بعد از وضو شکّ کند که آب زیر آن رسیده یا نه ، چنانچه بداند موقع وضو غفلت از این امر داشته باید دوباره وضو بگیرد.

 

http://talabehpasokhgoo.parsiblog.com/

 






      

من موقع وضو موها جلو سرم خیس میشد و برای مسح سر تا جلو موها که خیس بودن دست میکشیدم آیا قاطی شدن مسح سر مشکلی برای وضو پیش نمی اورد و برای مسح پا ایرادی ندارد ؟

آیت الله خامنه ای : آب مسح سراگربه صورت سرایت کندوضو باطل نمى‌شود بله اگر آب وضوى دست با آب صورت مخلوط شود، صحت مسح با چنین رطوبتى که مختلط است، محل اشکال مى‏‌باشد؛ با قسمتهایى از دست که با آب صورت مخلوط نشده مسح نماید.

هر مقدار که یقین دارید مسح با آب غیر وضو انجام شده باطل است و نمازهایى که با چنین ضویى خوانده شده باید قضا شود.

آیت الله مکارم شیرازی: در فرض سوال رطوبت موها آب خارجی محسوب می شود وضو با آن اشکال دارد

 آیت الله وحید خراسانی    مسح پا باید با رطوبت دستتان که در اثر وضو بوده انجام شود و اگر با رطوبت جلوی موی سر باشد مسح باطل است و وضو باطل می شود.

اگر دست شما به واسطه رطوبت مو خیس می شده و با همان رطوبت مو که به دستتان می آمده مسح پای راست را انجام می دهید وضو باطل است و نمازهایی که با چنین وضویی خوانده اید باید قضاء نمایید.

آیت الله سیستانی : اگر از روی جهل قصوری باشد قضا لازم نیست

آیت الله فاضل لنکرانی : اگر یقین ندارید که مسح  پا ها را با رطوبت غیر وضو انجام داده اید نمازهایی که خوانده اید صحیح است.

http://talabehpasokhgoo.parsiblog.com/

 






      

شخصى 35 سال در غسل کردن، اوّل سمت راست بدن و سپس سمت چپ و در مرحله سوم سر و گردن را غسل داده و با همین وضع حج رفته و نماز خوانده و روزه گرفته است، اکنون چه وظیفه اى دارد؟

آیت الله مکارم شیرازی : با توجه به نظر اخیر معظم له که ترتیب را در غسل شرط نمی دانند تمام غسل ها و اعمال گذشته صحیح است.

http://talabehpasokhgoo.parsiblog.com/







      

شک در بین غسل چه حکمی داره مثلا سمت راست هستیم و شک می کنیم در سر و گردن ؟ 

آیت الله مکارم شیرازی : اگر در اجزاء آن شک کند باید برگردد ولی اگر بعد از فراغت از آنها باشد اعتباری ندارد. 

آیت الله وحی خراسانی : کسى که پیش از تمام شدن غسل در شستن مقدارى از طرف چپ شکّ کند ، شستن همان مقدار کافیست ، ولى اگر بعد از شستن مقدارى از طرف چپ در شستن مقدارى از طرف راست شکّ کند ، بنابر احتیاط واجب آن مقدار را شسته و بعد از آن طرف چپ را هم بشوید ، و اگر در شستن مقدارى از سر و گردن شکّ کند و داخل در شستن قسمتهاى دیگر بدن شده باشد ، شکش غیر معتبر و غسلش صحیح است

آیت الله سیستانی :  به احتیاط واجب سر و گردن را بشوید

 

http://talabehpasokhgoo.parsiblog.com/






      

اگه یه مدت بدون علم و آگاهی وضو از پایین با بالا می گرفتیم وظیفه چیه؟ 

آیت الله خامنه ای: وضو صحیح نبوده، و لازم است هر مقدار از نمازهایى را که با چنین وضویى خوانده‌اید، اعاده نمایید.

آیت الله مکارم شیرازی: چنانچه واقعاً از پایین به بالا صدق می کرده باید نمازها را به تدریج قضا کند.

آیت الله سیستانی : - باید دستها و همچنین صورت را ـ بنابر احتیاط لازم ـ از بالا به پائین شست ، و اگر از پائین به بالا بشوید وضو باطل است

آیت الله وحید خراسانی: در فرض سوال وضو باطل است و نمازی که با چنین وضویی خوانده شده باطل است و واجب است دوباره خوانده شود.

http://talabehpasokhgoo.parsiblog.com/

 

 






      

در صورتى که جنب بر اثر عدم امکان رسیدن به حمام، چند روزى جنابتش استمرار داشته باشد، اگر بعد از نمازى که با تیمم بدل از غسل خوانده است، حدث اصغرى از او سر بزند، آیا براى نماز بعدى باید دوباره تیمم بدل از غسل نماید؟ یا آنکه همان تیمم اول از جهت جنابت کفایت مى‏کند، و براى نمازهاى بعدى از جهت حدث اصغر وضو یا تیمم واجب است؟

آیت الله خامنه ای : شخص جنب پس از آن که به‌طور صحیح تیمم بدل از غسل جنابت کرد، اگر حدث اصغر از او سر بزند، تا زمانى که عذرِ شرعىِ مجوّز تیمم برطرف نشده است، بنا بر احتیاط واجب باید براى اعمال مشروط به طهارت، تیمم بدل از غسل نماید و وضو هم بگیرد و اگر معذور از وضو باشد باید تیمم دیگرى بدل از آن نماید

آیت الله وحید خراسانی :‌ کسی که جنب شده واجب است غسل جنابت انجام دهد و نبودن حمام مجوز ترک غسل نیست فقط  در مواردی می توان به جای غسل تیمم کرد که تفصیل آن خواهد آمد و در بقیه موارد واجب است غسل انجام شود.

اگر بدل از غسل جنابت تیمّم کند و بعد کارى که وضو را باطل مى کند براى او پیش آید ، چنانچه براى نمازهاى بعد نتواند غسل کند ، باید بدل از غسل تیمّم نماید ، و احتیاط مستحبّ آن است که وضو نیز بگیرد ، و همچنین است حکم تیمّم بدل از غسل حدث اکبر غیر از جنابت ـ مانند حیض و نفاس و مسّ میّت ـ بجز این که وضو هم باید بگیرد.

اگر بدل از غسل جنابت تیمّم کند ، لازم نیست براى نماز وضو بگیرد ، ولى اگر بدل از غسلهاى دیگر تیمّم کند ، باید وضو بگیرد ، و اگر نتواند وضو بگیرد ، باید تیمّم دیگرى هم بدل از وضو بنماید.

در هفت مورد به جاى وضو و غسل باید تیمّم کرد:

 اوّل از موارد تیمّم

(اوّل) آن که تهیّه آب به قدر وضو یا غسل ممکن نباشد.

اگر انسان در آبادى باشد ، باید براى تهیّه آب وضو و غسل به قدرى جستجو کند که از پیدا شدن آن ناامید شود ، و اگر در بیابان باشد در زمینى که پست و بلند است به اندازه پرتاب یک تیر که در زمان قدیم با کمان پرتاب مى کردند ، و در زمین هموار به اندازه پرتاپ دو تیر جستجو کند ، و بنابر احتیاط واجب جستجو در تمام دایره اى باشد که مرکزش مبدأ طلب و شعاعش به اندازه پرتاب تیر باشد.

اگر بعضى از اطراف هموار و بعضى دیگر پست و بلند باشد در طرف هموار به اندازه پرتاب دو تیر و در طرفى که پست و بلند است به اندازه پرتاب یک تیر به نحو مذکور در مسأله قبل جستجو کند.

ـ   در هر طرفى که یقین یا حجّت شرعیّه دارد آب نیست ، در آن طرف جستجو لازم نیست.

ـ   کسى که وقت نماز او تنگ نیست و براى تهیّه آب وقت دارد ، اگر یقین یا حجّت شرعیّه دارد در محلّى دورتر از مقدارى که باید جستجو کند آب هست ، در صورتى که حرج و ضرر نیست باید براى تهیّه آب برود ، و اگر گمان دارد آب هست هر چند گمان او قوى باشد ، تا به حدّ اطمینان نرسیده رفتن لازم نیست ولى احوط است.

ـ   لازم نیست خود انسان در جستجوى آب برود ، بلکه مى تواند کسى را که به گفته او اطمینان دارد بفرستد ، و همچنین اگر آن شخص ثقه باشد و ظنّ بر خلاف قول او نباشد ، اگر چه از گفته او اطمینان پیدا نشود ، و در هر دو صورت رفتن یک نفر از طرف چند نفر کفایت مى کند.

ـ   اگر احتمال دهد که داخل بار سفر خود ، یا در منزل ، یا در قافله آب هست ، باید به قدرى جستجو نماید که به نبودن آب یقین یا اطمینان پیدا کند و یا از پیدا کردن آن ناامید شود.

ـ   اگر پیش از وقت نماز جستجو نماید و آب پیدا نکند ، و تا وقت نماز همان جا بماند ، چنانچه احتمال دهد که در آن محلّ آبى پیدا شده ، احتیاط واجب آن است که به جستجوى قبل از وقت نماز اکتفا نکند ، مگر این که نزد یک دخول وقت باشد که درک فضیلت اوّل وقت بشود.

ـ   اگر بعد از داخل شدن وقت نماز جستجو کند و آب پیدا نکند و تا وقت نماز دیگر در همانجا بماند ، چنانچه احتمال دهد که در آن محلّ آبى پیدا شده احتیاط واجب آن است که دوباره در جستجوى آب برود.

ـ   اگر وقت نماز تنگ باشد یا از دزد و درنده بر جان خود یا مالى که مورد اعتنا بحسب حال اوست بترسد یا جستجوى آب به قدرى سخت باشد که تحمّل آن حرجى باشد ، جستجو لازم نیست.

ـ   اگر در جستجوى آب نرود تا وقت نماز تنگ شود ، معصیت کرده ولى نمازش با تیمّم صحیح است ، هر چند بعد بفهمد که اگر جستجو مى کرد آب پیدا مى شد ، و بنابر احتیاط مستحبّ قضاى نماز را هم به جا آورد.

ـ   کسى که یقین دارد آب پیدا نمى کند ، چنانچه دنبال آب نرود و با تیمّم نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد که اگر جستجو مى کرد آب پیدا مى شد ، چنانچه وقت باقى باشد باید وضو گرفته و نماز را دوباره بخواند.

ـ   اگر بعد از جستجو آب پیدا نکند و با تیمّم نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد در جایى که جستجو کرده آب بوده ، در صورتى که وقت باقى باشد ، باید وضو گرفته و نماز را دوباره به جا آورد ، و در غیر این صورت نماز او صحیح است.

ـ   کسى که یقین دارد وقت نماز تنگ است ، اگر بدون جستجو با تیمّم نماز بخواند و بعد از نماز و پیش از گذشتن وقت بفهمد که براى جستجو وقت داشته ، باید نماز را اعاده نماید ، و اگر بعد از وقت بفهمد قضا لازم نیست.

ـ   اگر بعد از داخل شدن وقت نماز وضو داشته باشد ، و بداند یا حجّت شرعیّه اى ـ مانند اطمینان و غیر آن ـ داشته باشد که اگر وضوى خود را باطل کند تهیّه آب براى او ممکن نیست یا نمى تواند وضو بگیرد ، چنانچه بتواند وضوى خود را نگه دارد و برایش حرج و ضرر نباشد ،نباید آن را باطل نماید ، ولى مى تواند با عیال خود نزدیکى کند اگر چه بداند که از غسل متمکّن نخواهد شد.

ـ   اگر پیش از وقت نماز وضو داشته باشد و بداند یا حجّت شرعیّه اى داشته باشد که اگر وضوى خود را باطل کند تهیّه آب براى او ممکن نیست یا نمى تواند وضو بگیرد ، چنانچه بتواند بدون ضرر و حرج وضوى خود را نگه دارد احتیاط مستحبّ این است که آن را باطل نکند.

ـ   کسى که فقط به مقدار وضو یا غسل آب دارد و مى داند یا حجّت شرعیّه اى دارد که اگر آن را بریزد آب پیدا نمى کند ، چنانچه وقت نماز داخل شده باشد ریختن آن جایز نیست ، و احتیاط مستحبّ این است که پیش از وقت نماز هم آن را نریزد.

ـ   کسى که مى داند یا حجّت شرعیّه اى دارد که آب پیدا نمى کند ، بعد از داخل شدن وقت نماز بدون ضرر و حرج  جایز نیست وضوى خود را باطل کند یا آبى که دارد بریزد ، ولى نمازش با تیمّم صحیح است اگر چه احتیاط مستحبّ آن است که قضاى آن نماز را بخواند.

 دوم از موارد تیمّم

ـ   اگر به واسطه ناتوانى یا ترس از دزد و جانور و مانند اینها ، یا نداشتن وسیله اى که آب از چاه بکشد ، دسترسى به آب نداشته باشد باید تیمّم کند ، و همچنین است اگر تهیّه کردن آب یا استعمال آن به قدرى مشقّت داشته باشد که تحمّلش براى شخص میسّر نباشد.

ـ   اگر براى کشیدن آب از چاه ، دلو و ریسمان و مانند اینها لازم دارد و مجبور است بخرد یا کرایه نماید ، اگر چه قیمت آن چند برابر معمول باشد باید تهیّه کند ، و همچنین است اگر آب را به چندین برابر قیمتش بفروشند ، ولى اگر تهیّه آنها به قدرى پول مى خواهد که در صورت پرداخت آن به عسر و حرج مى افتد ، واجب نیست تهیّه نماید.

ـ   اگر ناچار شود که براى تهیّه آب قرض کند ، باید قرض نماید ، ولى کسى که مى داند یا اطمینان دارد که نمى تواند قرض خود را بدهد ، جایز نیست قرض کند.

ـ   اگر کندن چاه حرجى نباشد باید براى تهیّه آب چاه بکند.

ـ   اگر کسى مقدارى آب بى منّت به او ببخشد ، باید قبول کند.

 سوم از موارد تیمّم

ـ   اگر از استعمال آب بر جان خود بترسد ، یا بترسد که مرض یا عیبى در او پیدا شود ، یا مرضش طول بکشد ، یا شدّت کند ، یا به سختى معالجه شود ، باید تیمّم نماید ، ولى اگر آب گرم براى او ضرر ندارد ، باید با آب گرم وضو بگیرد یا غسل کند.

ـ   لازم نیست یقین کند که آب براى او ضرر دارد ، بلکه همین اندازه که بترسد آب براى او ضرر دارد و آن ترس در نظر مردم به جا باشد ، باید تیمّم کند.

ـ   کسى که مبتلا به درد چشم است و آب براى او ضرر دارد ، باید تیمّم نماید.

ـ   اگر به واسطه یقین یا خوف ضرر تیمّم کند وپیش از نماز بفهمد که آب برایش ضرر ندارد ، تیمّم او باطل است ، و اگر بعد از نماز بفهمد و وقت باقى باشد باید دوباره نماز را با وضو یا غسل بخواند ، و اگر وقت باقى نباشد قضا واجب نیست.

ـ   اگر کسى یقین یا اطمینان پیدا کند آب برایش ضرر ندارد ، چنانچه غسل کند یا وضو بگیرد ، و بعد بفهمد که آب براى او ضرر داشته ، در صورتى که ضرر به حدّى باشد که اقدام بر آن حرام است ، وضو و غسل باطل است.

 چهارم از موارد تیمّم

ـ   هرگاه بترسد که در صورت صرف آب در وضو یا غسل ، گرفتار بعضى از مشکلات ذیل مى شود ، باید تیمّم نماید:

1 ـ آن که خودش فعلا یا بعد به تشنگى که باعث تلف یا مرضش مى شود ، یا تحمّلش بر او حرجى است مبتلا شود.

2 ـ آن که بر کسانى که حفظشان بر او واجب است بترسد که از تشنگى تلف یا بیمار شوند.

3 ـ آن که بر انسان یا حیوانى که تلف یا بیمارى یا بى تابى آنها بر او حرجى باشد بترسد ، و یا در تلف آن حیوان ضرر معتنابه به حسب حال او باشد.

ـ   اگر غیر از آب پاکى که براى وضو یا غسل دارد ، آب نجسى هم به مقدار آشامیدن خود و کسانى که با او مربوطند و نجاست آب براى آنها ثابت است و از آشامیدن آب نجس احتراز دارند داشته باشد ، باید آب پاک را براى آشامیدن بگذارد ، و با تیمّم نماز بخواند ، ولى چنانچه آب را براى طفل یا حیوان بخواهد باید آب نجس را به آن بدهد ، و با آب پاک وضو یا غسل را انجام دهد.

 پنجم از موارد تیمّم

ـ   کسى که بدن یا لباسش نجس است و مقدارى آب دارد که اگر با آن وضو بگیرد یا غسل کند براى آب کشیدن بدن یا لباس او نمى ماند ، باید بدن یا لباس را آب بکشد و با تیمّم نماز بخواند ، ولى اگر چیزى نداشته باشد که بر آن تیمّم کند ، باید آب را به مصرف وضو یا غسل برساند و با بدن یا لباس نجس نماز بخواند.

 ششم از موارد تیمّم

ـ   اگر غیر از آب یا ظرفى که استعمال آن حرام است آب یا ظرف دیگرى ندارد ، مثل آن که آب یا ظرفش غصبى است و غیر از آن آب و ظرف دیگرى ندارد باید به جاى وضو و غسل تیمّم کند.


2- کسی که روزه قضا دارد نمی تواند به نیت میتی به صورت تبرعی روزه قضا بگیرد.

آیت الله سیستانی : باید وضو بگیرد

http://talabehpasokhgoo.parsiblog.com/






      

 

.1 غسل هاى واجبِ مورد اتّفاق براى بانوان هفت غسل و براى مردها چهار غسل مى‏باشد و آنها عبارتند از : غسل جنابت؛ غسل میت؛ غسل مسّ میت؛ غسلى که به واسطه نذر و قسم و مانند اینها واجب(1) مى‏شود؛ غسل حیض، غسل نفاس؛ غسل استحاضه.(2)

.2 به وسیله همبسترى (جماع) با شرایطش و همچنین علمِ به خروجِ منى از بدن (در بیدارى باشد یا در خواب، با اختیار باشد یا بى اختیار...). جنابت در مرد و زن تحقّق پیدا مى‏کند و اما اثبات جنابت براى مرد و زن در موارد خروج رطوبت هاى مشکوکِ به منى وغیر آن، بستگى به بودنِ علایمِ منى در آن رطوبت دارد(3).

و اما علایم منى، عبارتند از: 1 - خروج منى با شهوت 2 - جهندگى 3 - سست شدن بدن که با بودن این سه علامت به اتفاقِ همه فقها حکم به منى بودن مى‏شود و اگر هر سه علامت نباشد منى نیست و اما اگر بعضى از سه علامت را دارا باشد اقوالى است که در زیر بیان مى‏گردد:

اوّل: در زن و مریض لازم نیست رطوبت با جهندگى بیرون آمده باشد بلکه اگر فقط با شهوت خارج شده باشد در حکم منى است و لازم نیست بدن او سست شود و این نظر حضرت امام(ره) و حضرت آیه‏الله فاضل لنکرانى است.(4)

دوم: در صورت شک ظاهر این است که بودن جهندگى همراه با سستى یا شهوت کافى است و بعید نیست که نسبت به زن همین مسأله جارى باشد ولى در مریض تنها خروج با شهوت کافى است و این نظر حضرت آیه‏الله گلپایگانى(ره) است.(5)

سوم: در زن و مریض خروج منى اگر فقط با شهوت باشد کفایت مى‏کند و این نظر حضرت آیه‏الله اراکى (ره) است.(6)

چهارم: در مریض لازم نیست آن رطوبت با جهندگى خارج شده باشد بلکه اگر با شهوت خارج شده و هنگام خارج شدن همراه با سست شدن بدن باشد در حکم منى است و این نظر حضرت آیه‏الله خوئى (ره) مى‏باشد.(7)

پنجم: در مریض خروج با شهوت کافى است و این نظر حضرت آیه‏الله سیستانى است.(8)

ششم: اگر رطوبتى از انسان خارج شود و نداند منى است یا رطوبت دیگر چنان‏چه همراه با «جستن» و «شهوت» بوده باشد آن رطوبت حکم منى را دارد و اگر این دو نشانه، یا یکى از آنها را نداشته باشد حکم منى ندارد، ولى در زن و مریض لازم نیست که با جستن بیرون آید، بلکه اگر رطوبت هنگامى بیرون آید که به اوج شهوت جنسى رسیده است حکم منى دارد. البته غالباً بعد از بیرون آمدن منى بدن سست مى‏شود، ولى این موضوع جز شرایط قطعى و نشانه‏ها نیست.(9) و این نظر حضرت آیه‏الله مکارم است.

.3 یکى از غسل‏هاى مستحب براى بانوان، غسلِ زنى است که براى غیر شوهرش بوى خوش استعمال کرده است که در روایت آمده‏است: هر زنى که براى غیر شوهرش بوى خوش استعمال کند، هیچ نمازى از او پذیرفته نمى‏شود تا این‏که مانند غسل جنابت غسل نماید. (یعنى برایش حالتى پیدا خواهد شد که مانند جنابت براى برطرف شدنِ آن نیاز به غسل مى‏باشد.(10»

پى‏نوشت‏ها:

1- مانند غسلى که به واسطه اجاره یا شرط در ضمن عقد، یا دستورى که اطاعتش لازم است واجب شده‏است. توضیح المسائل مراجع، بعد از مسأله 344.

2- توضیح المسائل مراجع، غسل هاى واجب.

3- العروه‏الوثقى، ج 1، فصل فى غسل الجنابه ؛ توضیح المسائل مراجع، مسأله 346.

4- توضیح المسائل مراجع، مسأله 346؛ توضیح المسائل آیه‏الله فاضل، مسأله 348.

5- العروه‏الوثقى، ج 1، فصل فى غسل الجنابه.

6- همان، فصل فى غسل الجنابه.

7- منهاج الصالحین، ج‏1، ص 48، مسأله 137.

8- همان، ص 61، مسأله 169.

9- توضیح المسائل، مسأله 361 و 362.

10- العروه الوثقى، ج‏1، فى الأغسال المندوبه، الأغسال الفعلیّه، القسم الثانى،«السادس».

http://talabehpasokhgoo.parsiblog.com/

 






      

1. در واجباتِ وضو، بین زن و مرد فرقى نیست؛ اما در مستحباتِ وضو در یک مورد فرق است، و آن عبارت است از: شستن دست‏ها که بر مردها مستحب است آبِ شستن اوّل را در دست‏ها از پشت دست بریزند و آبِ شستن دوم را از داخل دست اما زن‏ها به عکس این عمل کنند؛ یعنى آبِ شستن اوّل را از داخل ریخته و آبِ شستن دوم را از پشت دست بریزند.(1)
2. اگر زن بخواهد در جایى که نامحرم او را مى‏بیند وضو بگیرد، اگر مکانش منحصر نباشد همه فقها فرموده‏اند: معصیت کرده‏است ولى وضویش صحیح است؛ و اما اگر مکانش منحصر باشد، حضرت آیه‏الله خوئى(ره) و حضرت آیه‏الله سیستانى فرموده‏اند: وظیفه‏اش تیمم است و بقیه فقها وضو را صحیح مى‏دانند (با این‏که معصیت کرده‏است).(2)
3. چیزهایى که وضو را باطل مى‏کند براى مردها شش چیز و براى زن‏ها هفت چیز است و آنها عبارتند از: بول؛ غائط؛ بادِ معده و روده که از مخرجِ غائط خارج شود؛ خوابى که بواسطه آن چشم نبیند و گوش نشنود؛ ولى اگر چشم نبیند و گوش بشنود، وضو باطل نمى‏شود؛ چیزهایى که عقل را از بین مى‏برد، مانند دیوانگى، مستى و بیهوشى؛ کارى که براى آن باید غسل کرد، مانند جنابت و استحاضه زنان.(3)
نکته: حضرت آیه‏الله خوئى (ره) و حضرت آیه‏الله سیستانى مسّ میّت را باطل کننده وضو نمى‏دانند و بقیه فقها باطل کننده مى‏دانند.(4)
پى‏نوشت‏ها:
1-العروه‏الوثقى، ج‏1، فى مستحبات الوضؤ «العاشر».
2- العروه‏الوثقى، ج‏1، فى شرایط الوضؤ، مسأله 30.
3- توضیح المسائل مراجع، مسأله 323.
4- العروه‏الوثقى، ج‏1، فى غسل مس المیت، مسأله 14 ؛ توضیح المسائل مراجع، مسأله 323.






      

شخصی 35 سال در غسل کردن، اوّل سمت راست بدن و سپس سمت چپ و در مرحله سوم سر و گردن را غسل داده و با همین وضع حج رفته و نماز خوانده و روزه گرفته است، اکنون چه وظیفه ای دارد؟

آیت الله خامنه ای: غسل به کیفیت مذکور باطل است و موجب رفع حدث نمى‏شود. لذا نمازهایى که با چنین غسلى خوانده شده، باطل و قضاى ‏آنها واجب است. ولى روزه ‏ها با فرض اینکه معتقد به صحت غسل به صورت مذکور بوده و بقاى بر جنابت، عمدى ‏نبوده است، محکوم به صحت است.‏

آیت الله وحید خراسانی در فرض سوال نمازها و حجش باطل بوده است و باید نمازهایش را قضا کند و حج را دوباره به جا آورد و اگر در یادگیری مساله کوتاهی کرده است واجب است بنابراحتیاط روزه هایش را قضا نماید و اگر کوتاهی نکرده است قضا روزه ها واجب نیست  .

آیت الله سیستانی : اگر از روی جهل قصوری باشد غسل او صحیح است

http://talabehpasokhgoo.parsiblog.com/






      
<      1   2   3      >